Za nami otwarcie dwóch wyjątkowych wystaw
Za nami otwarcie dwóch wyjątkowych wystaw Ewa Ciepielewska, Nikita Krzyżanowska ,,Petrichor to ulubiony zapach węży’’ oraz Kornel Leśniak ,,Ta sobota, kiedy wyruszyliśmy pod wodę’’, które odbyły się w Biurze Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim. W tym roku świętujemy już 30 lat istnienia galerii.
BWA Ostrowiec Świętokrzyski to wyjątkowe miejsce na mapie Ostrowca Świętokrzyskiego. Zespół galerii dba o to, by aktualny rok jubileuszowy był naprawdę wyjątkowy. Kalendarz wypełniony jest wieloma atrakcyjnymi wydarzeniami, które ciągle czymś zaskakują.
Sobotnie otwarcie wystaw Ewy Ciepielewskiej i Nikity Krzyżanowskiej oraz Kornela Leśniaka w duecie z kuratorem Kamilem Kuitkowskim to wspaniała integracja środowisk artystycznych. Ostrowieckie BWA staje się miejscem spotkań i artystycznych dialogów. Ewa Ciepielewska to przedstawicielka kultowej wrocławskiej grupy LUXUS. Towarzyszą jej przedstawiciela młodego pokolenia artystów, których poznaliśmy już jako finalistów w konkursie dla młodych twórców Loostro – 16. Jesiennym Salonie Sztuki.
BWA Ostrowiec Świętokrzyski wielokrotnie udowodniło, jak ważna jest promocja młodych osób artystycznych i w jaki sposób przekłada się to na ich dalszy rozwój.
Petrichor to ulubiony zapach węży
Ewa Ciepielewska i Nikita Krzyżanowska
Kuratorka: Justyna Łada
Na czym polega moment przemiany – kiedy to, co ziemskie, styka się z tym, co boskie? Kiedy i jak możemy doświadczać tego stanu? I jaka jest natura ponadczasowego dialogu między ziemią a niebem, tym co rzeczywiste i cieleśnie odczuwalne, transcendencją?
Ewa Ciepielewska i Nikita Krzyżanowska tworzą wizualną opowieść, w której wąż – odwieczny strażnik przejścia, reprezentujący transformację i przełomowe momenty w cyklicznym rytmie życia - staje się przewodnikiem w tej podróży. Natomiast petrichor –– zapach, który pojawia się, gdy sucha ziemia spotyka ożywczą wodę deszczu, łączy dwa światy: martwą ciszę suszy i płodną wilgoć życia. W ich ujęciu węże i petrichor jawią się jako bramy ku transformacji. Wąż staje się tutaj wcieleniem ruchu między dwoma rzeczywistościami: doczesnością i transcendencją. Podobną dynamikę odzwierciedla petrichor- woń deszczu na suchej ziemi. Stanowi ulotne, lecz doświadczalne zmysłami, zawieszenie między suszą a odrodzeniem. Jest dotykiem sacrum objawiającym się w zjawisku natury.
Dla Ciepielewskiej i Krzyżanowskiej, węże – istoty ziemskie, ale pełne symbolicznej głębi – w tym zapachu, rozpoznają swoją własną esencję - przemianę i odnowę. Jak wąż, który sunie między przestrzeniami doczesnymi, a świętymi - petrichor jest symbolem granicy - nieuchwytnej i efemerycznej, a jednocześnie głęboko odczuwalnej. Ten zapach, będący „boską esencją skał”, przywołuje pytania o relację człowieka z naturą i tajemnicą życia. Wspólna wypowiedź artystek operujących pozornie odmiennym językiem wypowiedzi to wizualna opowieść o granicach, które rozmywają się, gdy pozwalamy, aby rytm przyrody przenikał naszego ducha. W pracach prezentowanych w BWA Ostrowiec Świętokrzyski widz odnajdzie zarówno subtelne aluzje do archetypów, jak i śmiałe interpretacje momentów przemiany, w których codzienność staje się świętością.
Ewa Ciepielewska - malarka, perfomerka, aktywistka, altruistka i miłośniczka przyrody. Urodziła się w 1960 roku w Wałbrzychu; jest absolwentką malarstwa na wrocławskiej ASP. W 1982 roku była współzałożycielką grupy Luxus, która działała do wystawy ”LUXUS, wystawa przedśmiertna" w zeszłym roku (2024). W 1997r. założyła stowarzyszenie Volans wspierające młodych artystów i artystki. Od 17 lat znaczną część roku spędza na Wiśle pływając drewnianą, tradycyjną łodzią „Solny"(2013) i "Flow" (2025). Od 2016 roku współtworzy projekt Flow/ Przepływ cykliczne, istniejące poza oficjalnym obiegiem mobilne rezydencje na łodzi łączące artystów, muzyków, performerów, kuratorów i innych aktywistów. Jego efekty pokazywane były na wystawach w Hamburger Bahnhof (2018) i Alter Hafen (2017) w Berlinie, Gdańskiej Galerii Miejskiej (2016, 2018), Austriackim Centrum Kultury (2019) oraz Fundacji Pamoja Razem w Krakowie(2017, 2018), Galerii EL w Elblągu (2024). Laureatka nagrody im.Katarzyny Kobro (2019)oraz Allegro Prize (2021), odznaczona Orderem Kawalera Wisły (2020). W 2024 na zamówienie Europejskiej Fundacji Kultury współrealizowała polską część międzynarodowego Pawilonu Płynnych Przejawień (Liquid Becomings) na rzece Wiśle. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i publicznych m.in.: Museum Jerke
w Recklinghausen, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu i Muzeum Narodowym w Warszawie, MN we Wrocławiu i MN w Krakowie, a także Galerie Moderniho Umeni w Hradec Kralove w Czechach.
Nikita Krzyżanowska – artystka wizualna, której twórczość oscyluje wokół abstrakcji, ekspresjonizmu i estetyki graffiti. W 2022 roku obroniła dyplom magisterski na Wydziale Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu pod opieką prof. Łukasza Huculaka. W swoich pracach eksperymentuje z gestem i spontanicznością, odwołując się do współczesnych mitów i kultury ulicznej. Należy do Kościoła Nihilistów – parareligijnej grupy artystycznej, która działa na przecięciu malarstwa, performansu, muzyki i sztuki wideo. W 2023 roku zdobyła Grand Prix Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na 31. Ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych PROMOCJE w Legnicy oraz wyróżnienie BWA Ostrowiec Świętokrzyski w konkursie LOOSTRO 16. Jesienny Salon Sztuki. Jej prace były pokazywane na wielu wystawach m.in. „Kochanka Śmierci” w Galerii SZARA w Warszawie (2023) oraz „Stajemy się liryczni tylko w nagłej organicznej zapaści” w Galerii 66p we Wrocławiu (2022).
Ta sobota, kiedy wyruszyliśmy pod wodę
Kornel Leśniak
Kurator – Kamil Kuitkowski
Pamiętacie ten sobotni poranek, przeciągający się aż do południa? Jeden z tych, podczas których można było wylegiwać się długo i wspólnie, i oddawać bezczynności. Gdy wszystko było jeszcze możliwe, choć nic nie musiało się wydarzyć. Później zamieniliśmy to na pretensjonalne brunche z mimozą albo na ostatnie podrygi dogorywających piątkowych imprez. Ale wtedy, wśród poduch i kołder, mogły zdarzać się przeróżne przygody; łatwo było o najrozmaitszych towarzyszy. Choćby tych występujących w tamtym edukacyjnym porannym programie – w scenografii z pomalowanej dykty i połyskujących tkanin. Pamiętacie tę sobotę, kiedy wyruszyliśmy z nimi pod wodę?
Wystawa Kornela Leśniaka “Ta sobota, kiedy wyruszyliśmy pod wodę” to kolejny odcinek metanarracji, którą buduje poprzez malarstwo, pracę z tkaniną i tekstem. W uniwersum, które konstruuje Leśniak, przewijają się postaci będące antropo-symbolicznymi hybrydami. Gwiazdki, chmurki, perły i muszle z twarzami - będącymi jednocześnie autoportretami i grymasami everymenów, a raczej every-istnień – przeskakują przez kolejne kadry obrazów. Niczym w powieści graficznej albo zatrzymanych klatkach filmu możemy obserwować ich perypetie. Jak to w fikcji – częściej wydumane niż raniące do krwi. Jednak dla nich są istotne, więc i dla nas, skoro się gapimy.
Podmorski sztafaż, który tym razem proponuje Leśniak, staje się przestrzenią do dalszej eksploracji i pytań o queerowe tożsamości. Własne i innych. W końcu to pod wodą wszystko staje się jeszcze bardziej płynne. Towarzystwo perełek chroniących się w miękkości wielkich muszli, sennie spoglądających gwiazdek i poetyckich tekstów na organicznych draperiach nie jest tylko zaproszeniem do doświadczenia różnorodności ciał i ekspresji. To także okazja do nieskrępowanej, bo pozornie naiwnej, wspólnej przyjemności. Przyjemności, której siła może przekształcać rzeczywistość – tak jak tamten moment w sobotę, gdy uwierzyliśmy, że z fikcyjnymi postaciami możemy wyruszyć pod wodę. I to zrobiliśmy.
Kornel Leśniak (ur. 1999) - absolwent malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Używając obrazów olejnych, haftu i słowa pisanego pracuje z problematyką strategii współodczuwania i zjawiskami emocjonalnymi zachodzącymi w punktach styku różnych aspektów kolektywnego pokoleniowego doświadczenia. Przez pryzmat przeżyć własnych opowiada
o intersekcjonalności queerowego niepokoju, cielesności, potrzebie przynależności.
Kamil Kuitkowski - kurator (czasem używa formy queerator) wystaw i innych wydarzeń artystycznych. Absolwent malarstwa ASP w Krakowie, czego czasem się wstydzi. Dawno, dawno, temu porzucił ścieżkę własnej twórczości na rzecz tworzenia wystaw i pracy z osobami twórczymi. Kurator wystaw zbiorowych i indywidualnych, autor i kurator m.in. programu wystaw „Cloakroom” w Cricotece. Obecnie poza pracą w instytucji regularnie współpracuje z prywatnymi i niezależnymi galeriami, mapując co robi młode pokolenie, by zderzać ich ze osobami twórczymi z innych pokoleń.
Zapraszamy na kolejne wydarzenia w Biurze Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim.
